Terug naar Afrika

"You can leave Africa, but Africa will never leave you"

Op de boerderij

Al van kleins af aan kwam ik regelmatig op de boerderij. Met papa de veearts mee ‘de boer op’. Of ik ging logeren bij oom en tante die een grote koeienstal hadden. Ik hielp mee de koeien melken, toen nog op de ‘ouderwetse’ manier, en liep keer op keer over het gangpad om hun natte neuzen nieuwsgierig aan mijn hand te laten snuffelen.

Dat maakt het extra leuk wanneer Lisan en haar klas voor een schooluitje een Tanzaniaanse boerderij gaan bezoeken, en ik maak graag een ochtend vrij om met hen mee te gaan. De farm ligt op zo’n 20 minuten rijden van school. Door de regen van de afgelopen nacht gebeurt dan ook het onvermijdelijke; de schoolbus komt vast te zitten in de modder.  Het laatste stukje leggen we te voet af, waar de kleintjes gelukkig het avontuur wel van in zien. Al komen er naast de laarzen ook bijna net zo snel de reservekleren uit te tas tevoorschijn…

Lees verder

Het tropische paradijs Zanzibar

De ‘herfst’vakantie in oktober is voor ons een ideale gelegenheid om er een weekje tussenuit te gaan in eigen land. De dagen worden warmer en zonniger, terwijl de korte regenperiode nog even op zich laat wachten. Normaal gesproken dan… Maar als er in de eerste twee weken van oktober al flink wat regen valt, en de kinderen zelfs weer in regenlaarzen naar school moeten, beginnen we ‘m toch stiekem te knijpen. Want wat moeten we een hele week op Zanzibar als het alleen maar regent?

Lees verder

Een bijzondere ontmoeting met Tony Fitzjohn

Het is iets meer dan vier jaar geleden maar ik herinner het me nog als de dag van gisteren: onze ontmoeting met Tony Fitzjohn. Als je hem op googled, zie je direct foto’s van een jonge versie die met een leeuw knuffelt. Inmiddels is hij 74 jaar maar nog steeds even eigenzinnig en gepassioneerd.

Lees verder

Buitenlander in eigen land

Met de ingang van het nieuwe schooljaar zijn we weer langzaam in een vast ritme gerold. Opstaan, naar school (brengen), werken, weer van school (ophalen), spelen, eten en naar bed. Ook de kinderen zijn verrassend snel gewend. Afgezien van een eenmalige Monday blues, waarbij ik met twee kinderen op school stond die toch écht liever thuis wilden spelen, gaan ze met veel plezier. Vriendjes komen spelen en we hebben de eerste movie night onder de Afrikaanse sterrenhemel er al op zitten.

Lees verder

De eerste schoolweek

Na ruim acht weken was het dan eindelijk ook voor onze twee kinderen zover: ze mogen weer terug naar school. Nou moet ik ook toegeven dat twee maanden schoolvakantie best lang is, óók voor een ouder. Het is dat we van een lange onderbreking in Nederland konden genieten, maar anders was het aardig stil geweest in Arusha, met de meeste expatfamilies die tijdens de ‘zomer’maanden weg trekken.

Lees verder

Terug van weggeweest

Het is even stil geweest op deze blog. Niet zonder reden, want een groot deel van juli en augustus hebben we in Nederland doorgebracht. Daar waar vele toeristen juist náár Afrika reizen, gaan wij de andere kant op. Weg van de Grote Migratie en de Europese zomer tegemoet.

Lees verder

Wild spotten vanuit het zwembad

Het is al weer een tijdje geleden sinds we op safari zijn geweest. Terwijl Tarangire National Park, voor Tanzaniaanse begrippen, hier ‘om de hoek’ ligt. Maar het is nog langer geleden sinds we bij Maramboi Tented Lodge hebben overnacht. Een lodge gelegen aan de oever van Lake Manyara en net buiten het nationaal park van Tarangire. Maar hoe mooi de kamer of hoe vriendelijk het personeel ook is, we komen hier eigenlijk maar voor één ding: het zwembad!

Lees verder

End of school year goodbyes

Het einde van het schooljaar is in zicht. Elk jaar gaat deze periode gepaard met leuke momenten maar ook frustraties. De kinderen die duidelijk vermoeid en aan vakantie toe zijn. De kalender volgepland met de laatste schooluitjes, optredens en bijeenkomsten. Het uitkijken naar de langverwachte zomervakantie in ons tweede thuisland. Maar ook naar het even niet meer ’s ochtends haasten om op tijd op school te komen, of het aandringen op huiswerk maken in de avond.

Tijdens de laatste weken lijkt er ook een andere stemming op school te hangen. De leerkrachten zullen ietwat meer gestrest zijn en gebukt gaan onder het schrijven van de vele rapporten. Maar, of misschien daardoor, is er ook tijd voor meer spelen, films kijken in de klas en creatieve activiteiten.

Sportieve talenten

Triatlon Kennedy House Arusha

De laatste paar weken stonden vooral in het teken van sportieve uitjes. Het begon met een Cross Country competitie tegen andere internationale scholen, waarbij de kinderen tussen 1 en 5 km moesten rennen. Zeker voor de jongsten een behoorlijke afstand op die korte beentjes.

Half juni was er de jaarlijkse Triatlon. Julian had al snel weer met twee klasgenootjes het “Speedy Team” gevormd en fanatiek stortten ze zich in de wedstrijd. Met een welverdiende beloning: ze werden eerste in hun leeftijdscategorie.

En dan is er nog de jaarlijkse sportdag voor de Early Years. Zelfs de jongsten mogen nu hun atletische talenten laten zien in het zaklopen, ver springen en egg-on-a-spoon racing. Met natuurlijk vele medailles te vergeven. Het is altijd een gezellige ochtend dat ook veel trotse ouders trekt die uitbundig hun kinderen aanmoedigen.

Disco diva

School disco diva's

Het einde van het jaar betekent ook het evenement waar iedereen al wekenlang naar uitkijkt: de disco! Eindelijk een legitieme reden om dat stoere shirt of die mooie dansjurk naar school aan te doen. De jongste klassen trappen af en weten er al snel de stemming in te brengen. Maar ze hebben hun speciale dans moves dan ook al uitgebreid mogen oefenen tijdens de sportles.

Ik sta tussen andere ouders geamuseerd aan de rand van de dansvloer, terwijl Lisan mij duidelijk maakt dat ik wel mag kijken maar dat zíj degene is die danst. Totdat we vriendelijk maar dwingend de deur worden uitgewerkt door de DJ en we enkel nog maar kunnen gissen wat zich daarbinnen afspeelt.

Hello Goodbye

Tot slot is het ook de periode van het afscheid nemen. Veel families brengen de lange vakantie in hun geboorteland door en vliegen pas vlak voor het nieuwe schooljaar terug. Anderen komen helemaal niet meer terug. Ze zoeken nieuwe avonturen ergens anders ter wereld of hun expat avontuur eindigt in z’n geheel. Ook voor Julian vertrekt er weer een klasgenootje cq. vriendje.  En met deze kleine klassen kan hij toch al niet erg kieskeurig zijn qua vriendschap.

Dit laatste is denk ik ook een van de grootste minpunten van het expat leven. Het continue afscheid moeten nemen van vrienden in onze omgeving. En van familie thuis in Nederland. Toch brengen al deze goodbyes ook veelvuldige hello’s met zich mee.  Nieuwe families die zich in Arusha vestigen; zowel Julian als Lisan kunnen op nieuwe klasgenootjes rekenen vanaf september. En over niet al te lange tijd komen we weer even hello in Nederland zeggen!

Is voor jou het einde van het schooljaar al aangebroken?

This skool is the pest in the wuld

Aldus Julian

« Oudere berichten

© 2019 Terug naar Afrika

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑