Terug naar Afrika

"You can leave Africa, but Africa will never leave you"

Lange wintervakantie met een vleugje zomer

Net zoals vorig jaar geniet Julian ook deze maanden weer van een lange vakantie. Zijn schoolperiode eindigde vrijwel gelijk met die van de kinderen in het midden van Nederland, maar in tegenstelling tot hen hoeft hij zich pas begin september weer te melden. Twee volle maanden om uit te slapen (wat uiteraard niet gebeurd), thuis te spelen, uitjes te maken en zich te vervelen.

Bovendien is het, in tegenstelling tot Nederland, voor hem geen zomer- maar eerder een wintervakantie. Te fris om de hele dag buiten te zijn of zich uit te leven in het zwembad. Gelukkig weet Julian zich, samen met zijn zusje, ook op andere manieren te vermaken!

Lees verder

Aan de oevers van Lake Eyasi

Het is een nog onbekend gebied voor ons. Al zijn we er regelmatig aan voorbij gereden, nog niet eerder hebben we de moeite genomen om er te stoppen. Zoals de meeste toeristen trouwens, die van Lake Manyara rechtstreeks doorgaan naar de Ngorongoro Krater of Serengeti. Maar daar ergens, net ná Karatu en vóór je de beboste bergen van de Ngorongoro inrijdt, ligt een weggetje naar links.

Droog landschap op weg naar Lake Eyasi

Woestijn

Een weg die je eerst nog door een heuvelachtig gebied en langs een aaneenschakeling van goudgele graanvelden voert. Maar hoe verder je het groen en de koelte van de Ngorongoro Hooglanden achter je laat, hoe droger en warmer het wordt. De omgeving verandert in een vlak, kaal, stoffig en dor landschap. Maar zeker niet minder fascinerend. Het enige groen is de plotselinge oase van, met zorg geïrrigeerde, uienvelden. Verder staat er niet veel meer dan wat struikgewas, hier en daar een baobabboom en enkele kleine, stenen huisjes.

Aankomende herders en hun vee van een afstandje bekijken

Fata morgana

Tot je volgens de kaart het meer nadert. Het woestijnachtige gebied wordt opeens gedomineerd door tropische palmbomen en in de verte trilt de horizon, alsof er inderdaad water is. Wanneer er dan ook nog een ‘kasteel’ aan de oever van het meer opduikt, lijkt het helemaal of we in een sprookje terecht zijn gekomen. Lake Eyasi is tijdens ons bezoek overigens niet meer dan een droge vlakte met hier en daar wat groene sprietjes of een plasjes water. Wanneer het volop regent tijdens het regenseizoen (april-mei) transformeert het echter in een diep meer waarin nijlpaarden bivakkeren.

Samen op de ruige vlakte van Lake Eyasi

Ruig en idyllisch

Na een hartelijk weerzien met onze vrienden en uitgebreid bijgepraat (en -gespeeld) te hebben, maken we een wandeling ‘over’ het meer. Het is absoluut een betoverende plek; de ruige ondergrond, de groene, tropische rand en op de achtergrond de bergen van de Ailipi Escarpment. Terwijl de kinderen vrolijk heen en weer rennen en stenen schatten zoeken tussen het zand, laten wij lokale herders met hun vee passeren.

De palmbomen trekken verschillende vogelsoorten aan, waaronder de felgekleurde lovebirds, en nieuwsgierige Vervet Monkeys. Daarnaast is er ongetwijfeld nog veel meer wild, dat zich niet snel laat zien. Deze streek is bovendien ook het woongebied van de Hadzabe stam. Een klein volk bestaande uit niet meer dan 1300 personen, een van de laatste échte jagers in Afrika.

Idyllische kampeerplek aan Lake Eyasi

In de avond gaan we in het nabijgelegen Kisima Ngeda dineren, een sfeervolle lodge gelegen aan een natuurlijke bron waar water in overvloed is. In het donker, met enkel verlichting van de sterrenhemel boven ons en een paar koplampjes, vinden we onze weg weer terug. We hebben een comfortabel guesthouse tot onze beschikking, maar eveneens een idyllische kampeerplek gevonden: tussen de hoge palmbomen, aan de voet van deze eindeloze, verlate vlakte. Hmmm, een lastige keus…

Voor welke overnachtingsplek zou jij kiezen?

Herenigd

Een van de eenvoudigste maar ook moeilijkste dingen in een expat bestaan is vriendschap sluiten. Als buitenlander, en buitenstaander, word je verrassend soepel opgenomen in de groep ‘andere buitenlanders’. Ondanks dat je vreemden voor elkaar bent, heb je al één belangrijk ding gemeen: het land waar je woont en alle (aanpassings)problemen die daarbij horen.

Lees verder

Op de (wereld)kaart

Het moet toch best verwarrend zijn voor een kleuter. Hij is geboren in Nederland maar heeft het grootste gedeelte van zijn leventje in Tanzania gewoond. Zijn neefje en nichtjes ziet hij alleen tijdens de vakanties in Nederland. Zijn beste vriendje komt uit de VS en zijn juffrouw uit Nieuw-Zeeland. Zijn ouders praten nog regelmatig over Oeganda waar ze ook lang hebben gewoond. Maar voor vakanties gaan ze het liefst naar plekken waar ze nog nooit geweest zijn. Zoals de Seychellen.

Lees verder

Fietskampioen

Nederland is bij uitstek een fietsland. Ik denk dat er weinig andere landen op de wereld zijn waar er zo graag gefietst wordt als in Nederland. Maar wanneer je als Nederlands jongetje in Tanzania opgroeit, wordt het meteen een stuk lastiger om het fietsen onder de knie te krijgen.

Lees verder

5 praktische tips voor jouw safari

Wanneer je in een land als Tanzania woont, heb je de luxe om er op een heel andere manier rond te reizen dan de gemiddelde toerist. Daar waar de meerderheid vanuit Kilimanjaro Airport linksaf gaat richting de populaire natuurparken, gaan wij ook wel eens rechts. Naar de verlaten vlaktes van West-Kilimanjaro. Waar wij bij een luxueuze lodge uitgebreid genieten van het uitzicht en een middag ontspannen aan het zwembad, haasten de meeste gasten zich na de lunch naar hun volgende activiteit, om pas tegen de avond terug te komen. Of we besluiten eens een keer niet op safari te gaan, maar een mooie wandeling te maken in de omgeving onder begeleiding van een Maasai krijger.

Lees verder

Op de vlucht

Met alle voortdurende discussies en zelfs het stuklopen van kabinetsformaties zou je bijna gaan denken dat de vluchtelingencrisis enkel Europa treft. Maar niets is minder waar. Hoewel de beelden en verhalen van vluchtelingen uit Syrië, Afghanistan en Irak zonder meer schrijnend zijn, bevinden zich hier in Afrika eveneens honderdduizenden mensen in een al even uitzichtloze situatie. Niet direct in Tanzania maar wel in buurland Oeganda. Een land waar we nog steeds een zwak voor hebben.

Lees verder

Naar de speeltuin

We zijn er al vaak aan voorbij gereden. Keer op keer kijkt Julian met een verlangende blik naar de olifant, hoog op het felgekleurde springkussen. Nu ik een weekend met de kinderen alleen ben, beloof ik het hem. Zondag mag hij er naar toe.
Lees verder

« Oudere berichten

© 2017 Terug naar Afrika

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑