Terug naar Afrika

"You can leave Africa, but Africa will never leave you"

Tag: nederlanders in afrika

9x Het is niet normaal dat…

Dat het leven hier in Tanzania niet te vergelijken is met dat in Nederland is duidelijk. Al zullen Julian en Lisan het (nog) niet echt beseffen, hun jeugd ziet er compleet anders uit dan van hun Nederlandse leeftijdsgenootjes. Er zullen vast en zeker ook momenten komen waarop we hen moeten uitleggen dat bepaalde dingen die zij vanzelfsprekend vinden, toch niet zo gebruikelijk zijn voor andere kinderen.

Dus hier zijn ze alvast op een rijtje: negen dingen die wij als normaal beschouwen. Maar wat wellicht niet voor iedereen geldt…

Lees verder

5 dingen die ik mis uit Nederland

Regen, regen en nog eens regen! Ons welkom op Schiphol in augustus. We kunnen de koffers niet eens in de auto laden zonder volkomen doorweekt te raken. Terwijl we naar het oosten rijden, glijdt er een perfect gepland landschap aan ons voorbij: strak geasfalteerde wegen, netjes afgemaakte weilanden en moderne boerderijen. Bewolkt, grijs en alles tot in de puntjes georganiseerd. Ik verlang direct weer naar het zonnige Tanzania met al haar chaos!

Lees verder

Drie jaar, drie talen

“Unapenda kula matunda?” (welk fruit wil je graag eten?)
– “No, I have two boterhams up.”

In de eerste paar weken na onze terugkomst in Tanzania klonk regelmatig dit gesprekje tussen Julian en de nanny. Een driejarig jongetje opgroeiend in een mix van drie talen: Nederlands, Engels en Swahili.

Lees verder

De eerste maanden van 2015

Het is alweer even geleden sinds we iets van ons hebben laten horen. Maar we hebben niet bepaald stilgezeten gedurende de eerste maanden van het jaar. Integendeel, ook hier gaat alles z’n gangetje en leven we met de dag en de onvoorspelbaarheid dat een verblijf in Afrika vaak met zich meebrengt.

Lees verder

Carnaval

Iedereen een fijne Carnaval gewenst!

Julian als giraf met carnaval

Een blauwe Sinterklaas en (te) vroege Kerstman

Sinds een week is Julian helemaal in de ban van Sinterklaas. Vol ongeduld is hij al aan de aftelkalender begonnen. Hij wordt helemaal enthousiast bij het zien van het paard van Sinterklaas en kijkt elke dag naar het Sinterklaasjournaal.

In tegenstelling tot vele Nederlanders interesseert het hem weinig welke kleur Zwarte Piet of de goede Sint heeft. Net zo min als dat hij ook maar iets van Zwarte Piet in de mensen hier zou herkennen. Voor hem is Zwarte Piet gewoon een Piet, met “opa Piet” als zijn favoriet, en Sinterklaas een oude man met een witte baard.

tekening Sinterklaas

Blauwe Sinterklaas en Pieten

Maar het wordt wat ingewikkelder als hij dan ook nog eens kennis maakt met de Kerstman. Zo kijkt hij zaterdagmiddag nog naar de intocht op tv, en de volgende ochtend is daar opeens de Kerstman op de Christmas Fair in Arusha. Dát verschil is voor hem wat lastiger te plaatsen. De pop durft hij nog wel een handje te geven. Maar van de levensechte Kerstman, die verrassend genoeg wel blank is, moet hij niets hebben en blijft hij vanaf veilige afstand argwanend bekijken.

 

Julian en Juliana

Sinds kort heeft Julian een vriendinnetje. Qua naam vormen ze een perfecte match: Julian en Juliana. Maar ook op andere vlakken klikt het. Ze zijn bijna even oud (één maand verschil), erg actief en hebben allebei een sterk willetje. Juliana woont op loopafstand bij ons vandaan en is half Spaans en half Amerikaans.

Een leuke bijeenkomst is dat het eveneens tussen de moeders klikt, dus sinds kort zijn ze regelmatig bij elkaar te vinden. Ze spelen terwijl wij koffie drinken, ze gaan naar dezelfde kinderopvang en we brengen samen een bezoek aan een internationale ‘play group’ in de stad. Samen eten ze koekjes, rijden ze op hun fietsjes en lezen ze boekjes. Ze imiteren elkaar en lijken in hun eigen taal met elkaar te communiceren. En ook al spelen ze voornamelijk nog naast elkaar en zitten ze beide in de ‘niet delen fase’, ze vormen een schattig duo!

 

Oranje boven!

oranje wereldkampioenschappen 2014Men neemt een naald met een oog en de heer van Gaal kruipt er met zijn hele team doorheen. Ook hier in Tanzania hebben we de wedstrijd tot diep in de nacht gevolgd, wachtend op die verlossende goal. Wat een spanning, wat een opluchting!

Nu deze hindernis ook weer is genomen, komt de wereldbeker weer een stapje dichterbij. Nederland die mogelijk wereldkampioen wordt, dat mogen we natuurlijk niet missen. En dus vliegen we eind deze week naar Nederland, om ons daar in de Oranje gekte te mengen en samen met onze landgenoten de finale te kijken. Maar eerst nog even de Argentijnen naar huis sturen, wat ongetwijfeld een vurige klompendans tegen de tango zal worden.

Tot snel!

 

© 2017 Terug naar Afrika

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑